به گزارش کرد پرس، بیمارستان توحید سنندج، به عنوان بزرگ ترین مرکز درمانی استان کردستان، همواره در خط مقدم ارائه خدمات سلامت قرار داشته است؛ بیمارستانی که در روزهای سخت بحران ها، از کرونا گرفته تا حوادث مختلف، کارکنانش بدون توجه به ساعت کاری و فشارهای جسمی و روحی، بار سنگین درمان را بر دوش کشیده اند. اما این بار، صدای اعتراض نه از بیماران، بلکه از دل همان کادر درمانی بلند شده که سال ها از آنان با عنوان «مدافعان سلامت» یاد شده است؛ اعتراضی که اگر روایت کارکنان درست باشد، بیش از آنکه صرفاً مطالبه ای صنفی باشد، نشانه ای از شکاف عمیق در عدالت اداری و نظام پرداخت در مجموعه تحت مدیریت دانشگاه علوم پزشکی کردستان است.

حدود ۵۰ نفر از کارکنان کادر درمان بیمارستان توحید سنندج امروز با تجمعی اعتراضی، خواستار تعیین تکلیف مطالبات معوق و پایان دادن به آنچه «تبعیض در پرداخت ها» عنوان می کنند، شدند.

معترضان می گویند حدود ۹ ماه است که تعرفه های خدمات درمانی آنان پرداخت نشده و این در حالی است که مسئولان بارها از افزایش ۵۷ درصدی تعرفه ها در سال جاری سخن گفته اند. با این وجود، به گفته کارکنان، مبالغ واریزی نه تنها افزایش محسوسی نداشته، بلکه حتی از پرداختی سال های گذشته نیز کمتر بوده است؛ موضوعی که این پرسش را ایجاد می کند که افزایش اعلام شده بر چه مبنایی محاسبه و چگونه اجرا شده است؟

این تنها یکی از گلایه های کارکنان بیمارستان توحید است. آنان مدعی هستند بیش از دو سال و نیم است که حق لباس، حق مسکن و حتی کمک هزینه مهدکودک فرزندان کارکنان متأهل پرداخت نشده است؛ مزایایی که بخشی از حقوق قانونی شاغلان نظام سلامت محسوب می شود و حذف یا تأخیر طولانی مدت در پرداخت آن، فشار مضاعفی بر معیشت خانواده های آنان وارد کرده است.

از سوی دیگر، کارکنان می گویند حقوق ماهانه آنان بر مبنای حداقل های قانون کار پرداخت می شود و دریافتی بسیاری از آنان از ۲۵ میلیون تومان فراتر نرفته است؛ رقمی که با توجه به سختی کار، شیفت های شبانه، مسئولیت های سنگین درمانی و شرایط اقتصادی امروز، فاصله قابل توجهی با هزینه های واقعی زندگی دارد.

اما شاید مهم ترین بخش این اعتراض، ادعای وجود تبعیض باشد؛ موضوعی که اگر صحت داشته باشد، نیازمند پاسخگویی فوری مدیران دانشگاه علوم پزشکی کردستان است.

معترضان تأکید می کنند این وضعیت تنها به کارکنان بیمارستان توحید محدود شده و کادر درمان سایر بیمارستان های استان با چنین تأخیرها و مشکلات گسترده ای مواجه نیستند. اگر این ادعا واقعیت داشته باشد، پرسش اساسی این است که بر چه اساسی باید کارکنانی که زیر نظر یک دانشگاه علوم پزشکی فعالیت می کنند، از نظام های پرداخت متفاوت برخوردار باشند؟

اصل عدالت اداری اقتضا می کند ضوابط پرداخت برای نیروهایی که وظایف مشابه انجام می دهند، یکسان و شفاف باشد. هرگونه تفاوت در پرداخت ها باید مستند، قانونی و قابل توضیح باشد؛ در غیر این صورت، احساس تبعیض نه تنها انگیزه کارکنان را کاهش می دهد، بلکه اعتماد آنان به نظام مدیریتی را نیز خدشه دار می کند.

اکنون نگاه ها بیش از هر زمان دیگری به رئیس دانشگاه علوم پزشکی کردستان و معاونان این مجموعه دوخته شده است. سکوت در برابر چنین اعتراضی نه تنها ابهامات موجود را برطرف نمی کند، بلکه می تواند دامنه نارضایتی را به سایر مراکز درمانی نیز گسترش دهد.

مدیریت دانشگاه باید به صورت شفاف اعلام کند چرا تعرفه های کارکنان بیمارستان توحید با تأخیر ۹ ماهه مواجه شده است"، علت پرداخت نشدن مزایایی مانند حق لباس، حق مسکن و کمک هزینه مهدکودک طی بیش از دو سال و نیم چیست؟، افزایش ۵۷ درصدی تعرفه ها دقیقاً چگونه محاسبه شده و چرا آثار آن در دریافتی کارکنان دیده نمی شود؟ همچنین لازم است مشخص شود آیا واقعاً میان بیمارستان توحید و سایر مراکز درمانی استان تفاوتی در پرداخت ها وجود دارد یا خیر؟

واقعیت این است که نظام سلامت بدون نیروی انسانی کارآمد، باانگیزه و برخوردار از امنیت شغلی و معیشتی، نمی تواند خدمات مطلوب ارائه دهد. کارکنانی که شبانه روز در کنار بیماران ایستاده اند، انتظار ندارند بیش از حق قانونی خود دریافت کنند؛ مطالبه آنان اجرای عدالت، پرداخت به موقع مطالبات و برخورد برابر با همه کارکنان نظام سلامت است.

اکنون انتظار می رود رئیس و معاونان دانشگاه علوم پزشکی کردستان، به جای سکوت یا ارائه توضیحات کلی، با انتشار گزارشی شفاف و مستند درباره وضعیت پرداخت ها، به افکار عمومی و کادر درمان پاسخ دهند؛ زیرا سرمایه اصلی نظام سلامت، اعتماد و انگیزه کارکنانی است که هر روز بار درمان هزاران بیمار را بر دوش می کشند و حفظ این سرمایه، پیش از هر چیز، نیازمند عدالت در پرداخت و عدالت در مدیریت است.